به نام خدا
درخت سرو نماد اندیشه ی سبز ایرانی
اگر به اثر یا چیزی برخورد کنیم که 100 سال کمتر و بیشتر قدمت داشته باشد آنرا تاریخی می خوانیم. اگر قدمت آن به 1000 سال برسد از اهمیت بالاتری برخوردار میگردد، اگر آن اثر 2000 سال یا بیشتر قدمت داشته باشد برای ما ارزش و اهمیت دو چندان مییابد و نشان از پشینه و پشته ی ما می دهد. شاید پارسه (تخت جمشید) با قدمتی 2500 ساله با آن سنگهای بزرگ پیکر، ذوق و سلیقه اندشه و دست ایرانی هم اکنون بقایای اندکی از آن شکوه کاخها، سنگها و نقش برجسته های زیبا بر جای مانده و گذر زمان، دشواریهای روزگار، دشمنیها، آفتاب وباران و.... همه و همه، دست بدست هم دادند تا آن سنگهای خارا و درشت پیکر را آهسته، آهسته فرسوده نمایند. اما وقتی سخن از اثر یا موجودی به میان می آید که بیشتر از 3000 سال در برابر آفتاب و باران، سرما و گرما، گذر زمان، زنده و تندرست با قامتی بلند همچنان پا برجاست جای بسی شگفتی دارد. این موجود زنده چند هزارسن دارد. نقش آنهم در نگاره های پارسه (تخت جمشید) بچشم می خورد که نشان از سپندینه (مقدس)بودن آن می دهد و نمایانگر اندیشه ی ژرف و درست پیشینیان ما است. بله درخت سرو، درختی که نمادیست گره خورده و در هم آمیخته با اندیشه ایرانی از پایداریش در برابر گزند و روزگار، تند بادهای سهمگین، قامت راستش، سر سبزی پایدارو عمر بسیار طولانیش میوه کوچکش غیر خوراکی است از این رو بار هم نمی دهد و ازتعلق ها آزاد و رهاست و نشان از آزادگی آن دارد. خزان ندارد و سرسبزی همیشگی اش نشان از خرمی و شادی پایدار ایرانی می دهد.
بله بی دلیل نیست که اندیشه ی سبز ایرانی، سرو را نمادی مقدس و قابل احترام میدارد و همچون سرو ریشه در این خاک کهن دارد.
یکی از این درختان کهن سال، سرو «قلعه سروستان» است که در اطراف شهرستان باغملک در استان خوزستان جای دارد. قلعه ی «قلعه سروستان» خود نیز در زمره ی آثار تاریخی جای می گیرد و دژی است که بسختی قابل دسترسی می باشد. همچون قلعه ی الموت تنها از یک راه دشوار قابل دسترس می باشد و روبرو و اطراف آنرا دره، پرتگاه و رودخانه در بر گرفته. البته از این دژ جز چند دیواره ی مخروبه و تکه سنگهای مربوط به قلعه چیز دیگری بر جای نمانده. رودخانه ای هم که پیرامون این دژ و درختان سرو نزدیک به آن قرار دارد چند سالیست که بعلت خشکسالی و کم آبی رو به خشکی نهاده و آب آن اکنون ناچیز است. وجود قلعه، باغهای میوه، چشمه های آب، سروهای کهن سال این منطقه از نگاه تاریخی، طبیعی و گردشگری در خور توجه ویژه می باشد.
یکی از درختان سرو این منطقه چند هزار سال سن دارد با تنه ای یکپارچه و زیبا، با بلندای بیش از 20 متر. این درخت پیر سبز، نیاز به کمک و یاری خاص ندارد و همینگونه که هزاران سال توانسته از سختیها و دشواریهای روزگار بسلامت گذر کند باز هم می تواند به زندگی خود ادامه دهد.
اما بایسته است سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری خوزستان، سازمان حفاظت محیط زیست، منابع طبیعی و دیگر سازمانهای مربوطه بعنوان متولیان این امر هر چه زودتر نسبت به ثبت این اثر بسیار ارزشمند طبیعی در فهرست آثار طبیعی کشور شتاب نمایند تا خدای ناکرده، کژ اندیش یا بدخواهی به هر دلیل و بهانه ای مانند ساختن خانه، راه، جاده، استفاده از چوب و.... قصد از میان بردن این پیر کهن سر سبز که براستی جز و گنجینه های طبیعی و زنده بر جای مانده از دوران کهن سرزمینمان و در زمره میراث ملی ما بشمار می آید به نابودی کشیده نشود و همچون سرو کاشمر که بدست متوکل عباسی از سر بغض و دشمنی اش علارغم درخواست و خواهش مردم که برای آن درخت احترام و قداست ویژه ای قائل بودند توجه نکرد و برای تحقیر، کوچک شمردن و توهین به باورهای مردم این سرزمین دستور داد آن سرو را تکه تکه نمایند و چوب آنرا برای ساختن کاخی به بغداد منتقل کننده اما فرشته ی مرگ پیش از رسیدن چوبها به بغداد بر سراو آمد و جان آن کژ اندیش بدخواه راستاند.
گویا در سالهای گذشته نیز یکی از درختان سرو «قلعه سروستان» قطع شده است.
تنهانمونه این سرو با قدمتی مشابه، در ابرکوه وجود دارد که مانند سرو «قلعه سروستان» همچنان تن و مند، سرسبز، زیبا و خوش قامت پابرجاست
می توان گفت این درختان سرو کهن سال، پر عمرترین موجودات زنده روی کره ی زمین می باشند.
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم مهر 1388ساعت 21:45  توسط روابط عمومی
|
غاره پبده در محدوده ی شهرستان لالی و در فاصله ی حدودا 35 کیلومتری از این شهر و در مسیر راه آبشارهای آرپناه قرار دارد. نام پبده برگفته از طایفه ی« پبدنی» می باشد که در این منطقه استقرار داشته اند. راه دسترسی به این غار کم و بیش آسان میباشد و در فاصله ی تقریباً 70 متر از جاده آسفالت و درون کوه انبار سفید واقع شده است.
بر روی دهنه ی ورودی غار گیاهانی روییده که نشان از وجود رگه های آب دارد. درازای غار پبده ۱۱۴ متر و دارای 2 دهنه ی ورودی می باشد.
دهنه ی اول غار به ارتفاع 40/5 متر و پهنای 3 متر و دهانه ی دوم با ارتفاع 10/1 متر دیده می شود. فاصله ی دهانه ی اول تا دوم 6 متر است.
پس از دهانه ی دوم کمترین پهنای غار 6 متر و بیشترین پهنای آن به 70/19 متر میرسد. همچنین از فاصله ی 6 متری از دهانه ی دوم تاقچه یا حفره ای به بلندای 2 متر کنده شده که گویا محل استراحت یا گذاردن وسائل ساکنین و کوچک نشینان بوده . طاق غار مملو از خالهای سیاه رنگ است که به فراوانی دیده می شوند.
جنس سنگ غار از نوع گچی می باشد.
این غار، تاریک، نم ناک و پر از خفاش و حشرات گوناگون می باشد.
درون غار آوای خفاشها به وضوح شنیده می شود.
در فاصله ی 90 متری از دهانه ی غار حفره های بصورت هوایی بچشم می خورد که ارتفاع تقریبی آنها به 28 متر می رسد.
همچنین وجود سفره های آبی درون کوه باعث چکیدن و ریزش آب از طاق و جدارهای به بدنه و کف غار می شود که قابل مشاهده می باشد.
در انتهای غار هم چند حفره و سوراخ وجود دارد که در بررسیهای خود، پس از ورود به این حفره ها و برداشتن لایه ای از کود جانوری و لایه ای از خاک به سطح سنگی و صخره ای کوه برخوردیم که نشان از پایان مسیر و انتهای غار می داد.
فرهاد رهبری سرپرست تعاونی ایرانگردان جوان خوزستان درباره این غار گفت: غاره پبده با توجه به بررسی های باستانشناسی دکتر گریشمن و کشف اشیایی از سکونت انسانهای نخست اهمیت فراوانی پیدا می کند. این غار ازجنبه های گوناگون تاریخی و باستانشناسی، طبیعی، فرهنگی و گردشگری قابل بررسی است و برای غار نوردان، گردشگران، جانورشناسان، سنگ شناسان و ... ارزشمند و درخور توجه می باشد.
وی افزود: وجود تالار بزرگ و قرار گرفتی در مسیر کوچ عشایر از دیگر ویژگیهای این غار بشمار می آید.
لازم به ذکر است: این بررسی به تاریخ 23/5/1388 توسط امیر هوشنگ عارفیان غار نورد و کوهنورد برجسته کشور و دبیر گروه کوهنورد نسیم زاگرس اندیمشک، مجتبی گهستونی از انجمن دوستداران میراث فرهنگی تاریانا خوزستان، فرهاد رهبری سرپرست تعاونی ایرانگردان جوان خوزستان و دبیر انجمن بوم آب و آفتاب به همراهی شایان شریفی و راهنمای محلی، علی جهانبخشی از شهرستان لالی انجام پذیرفت.
+ نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 19:47  توسط روابط عمومی
|
+ نوشته شده در یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 19:31  توسط روابط عمومی
|
خلیج فارس،وسوسه ای شیرین بر جان بیگانگان
آشنايي هر چه بیشتر با سرزميني كه در آن زیست ميكنيم، در كنار شناخت هر چه بيشتر و بهتر نسبت به توانائیها و محدوديتهاي موجود در آن، مي تواند به ايجاد برقراري پيوندهاي انساني پايدار میان طبيعت سرزميني و کشور با ساکنان آن سرزمین انجامد . اين درك و شناخت، دوست داشتن فرد را به زادگاه و كشورش افزايش داده ، هويت ملي و فرهنگي را پربار و پایدار می نماید .همواره امكان دسترسي و پيوند با آبهاي آزاد ويژگي مهمي براي موفقيت اقتصادي و تجاري كشورها بوده است.ايران با 2700 كيلومتر نوار ساحلي از دو سو به دريا دسترسي دارد. يكي در شمال بوسيله درياي مازندران (خزر) و ديگري در جنوب توسط خليج فارس.
دسترسي به خليج فارس در جنوب و درياي عمان، توانسته پيوند و ارتباط ايران با كشورهاي جهان را فراهم کند.همچنین دسترسي به آبهاي آزاد جهان و دارا بودن بنادر بزرگ باعث شده خلیج فارس به عنوان گذرگاه مهم تجارت جهاني شناخته شود و علاوه بر ایران ، كشورهاي همسايه نيز از اين موقعيت ويژه بهرهمند شوند.
جهانيان از ديرباز با خليج فارس آشنا بودهاند. صيد مرواريد كه جزيرهها و بندرهاي خليج فارس را به بازار مرواريد دنياي قديم، در مشرق زمين بدل كرده بود و همچنين گذر راه دريايي جاده ابريشم و جاده ادويه در آن روزگار، سبب شناس شدن و بلندآوازگی دریای پارس گردید. در سالهاي اخير صيد ماهي و كشف و استخراج نفت و گاز بر شهرت آن افزوده است.
خليج فارس همواره دروازه ورود و خروج تمدن، فرهنگ، اقتصاد و سياست ايران بوده است.نام درياي پارس در ميان مشرق زمينيان و جهانيان، پرآوازه و بلند است . با نگاه به موقعیت استراتژیک و جغرافیای ویژه ایران به خصوص خلیج فارس و بدليل وجود اندوخته ها و منابع طبيعي فراوان بویژه وجود نفت و گاز فراوان، همواره در کانون توجه جهانيان، بويژه جهانخواران و سلطهجويان قرار داشته و دارد.
در منطقه خاورميانه كمتر نامي ميتوان يافت كه با گذر زمانی اينچنين دراز، همچنان يگانگي نام خود را در درازای تاريخ و در ميان همهي نويسندگان و تاريخنگاران حفظ كرده باشد.
ديرينهترين متن نوشته شده در باب خليج فارس مربوط به »سفرنامه فيثاغورس «در زمان داريوش هخامنشي ميباشد.
حوزه خليج فارس امروزه بيش از 50 درصد ذخائر نفتي جهان را در خود دارد.
از منظرگاه اقتصادي و سياسي جايگاه استراتژيك خليج فارس قرنهاست كه وسوسهاي شيرين بر جان كشورهاي استعمارگر و اروپايي انداخته تا به منطقه خاورميانه رخنه كرده و با چپاول، سودهاي كلان بچنگ آورند.
-نخستين ورود بيگانگان به خليج فارس توسط پرتغاليها و از قرن 15 ميلادي آغاز شد. پس از پرتغاليها پاي هلنديها نیز به خليج فارس گشوده شد.
در ميان قدرتهاي سلطهجو كه توانستند نظاميگر خود را بر خليج فارس تحميل نمايند، در قرن نوزدهم ميلادي امپراتوري بريتانيا به وسيلة توان دريايي برتر خود توانست نظاميگری و استيلاي خود را بر خليج فارس و بخشهای جنوبي آن تحميل نمايد.
توطئههاي امپرياليسم انگليس در جداسازي جزيرهي بحرين در سال 1340 كه بر پايه اسناد و مدارك تاريخي بخش جدايي ناپذير از ايران به شمار ميرفت و ناتواني شاه ايران از هر نوع تصميمگيري سياسي مهم در امور ملي و ميهني باعث شد سرانجام حاكميت بحرين با وجود مخالفت و اعتراض شديد چند تن از نمايندگان مجلس، از ايران جدا شده و بدين ترتيب راه نفوذ امپرياليسم آمريكا در هماهنگي با استعمارگران بريتانيا در خليجفارس هموارتر گرديد.
رويدادهاي و پیش آمدهای دهه 1990 از آن دست حمله عراق به كويت سبب شد كه امريكا به عنوان قدرت برتر نظامي در كنار انگلستان در منطقه، بويژه آبهاي گرم خليج فارس حضور نظامي پرشمار و گسترده داشته باشد و موقعيت خود را تثبيت نمايد.
سلطهگران و ابر قدرتهاي بزرگ، با كمك ايادي دست نشانده در منطقه همواره تلاش ميكنند ضمن بدعتگذاري در نامهاي مجعول و نادرست مانند خليج عربي به جاي خليج فارس، بحرانآفريني، ايجاد شكاف و اختلاف افكني ميان كشورهاي پيرامون خليج فارس با هدف دستیابی هر چه بيشتر بر منابع منطقه را ، دامن زده، به نيات شوم خود دست يابند.
در كشورهاي عربي، تا سال 1970 ميلادي در كتابهاي درسي و نقشههاي رسمي، همواره نام خليج فارس بكار ميرفت. در همان دوران نيز در كشمكش كشورهاي عربي ميان خود بر سر اراضي، از آن جمله اختلاف ارضي ميان قطر و بحرين،عربستان و قطر ،يمن و عمان نقشههاي تاريخي را بعنوان سند در رسانهها منتشر و به ديوان بينالمللي دادگستري ارائه نمودند كه در اين اسناد و نقشهها خليج فارس با همين نام ثبت شده است.
در همه ی نقشهها و اطلسهاي معتبر و مهمتاريخي از دوران پيش از اسلام تا به امروز گذرگاه آبي جنوب ايران با نام خليج فارس مشخص و نگاشته شده است.
تنها در شمار اندکی از نقشه های قدیمی،دریای سرخ(بحر احمر)،خلیجِ عربی نامیده شده و ربطی به خلیج فارس ندارد.
برانگيخته شدن احساسات و واكنش ايرانيان در مورد نام درياي پارس زماني آغاز شد كه در سال 1383 موسسه نشنال جئوگرافي در يكي از نقشههاي خود بجاي نام درست خليج فارس، نام جعلي و نادرست خليج عربي را درج كرد. از اين رو در تقويم كشور روزي به نام روز ملي خليج فارس تعيين گرديد.
حضور خردمندانه و مقتدرانه ايران در خليج فارس ميتواند در پيشگيري از زياده خواهيهاي ابر قدرتهاي جهان و بيگانگان و خيال باطل آنها در تسلط بر منابع سرشار و خدادادي كشور عزيزمان ايران،خط بطلان بكشد.
لزوم نگاه ویژه به گردشگری پایدار درکنار شناختِ ظرفیت ها و توانمندیهای نهفته د ر خلیج فارس و اهمیت چند سویه آن بر منابع و منافع ملی
يكي از ابزارهايي كه ميتواند در خنثي كردن و پاك نمودن توطئه بيگانگان در ايجاد اختلاف ميان كشورهاي حوزه خليج فارس موثر افتد، ايجاد و توسعه گردشگري پايدار است كه ميتواند گامي موثر در راه تحقق صلح و دوستي ميان كشورهاي منطقه باشد.
سازمان ميراث فرهنگي،صنايع دستي و گردشگري با توجه به گستردگي حوزه فعاليت خود ميتواند در اين ميان نقش مهمي ايفا كند.
بسياري از كشورهاي جهان در تدوين سياست و برنامهريزيهاي كلان، نگاه و توجه ويژهاي به مقوله گردشگري به عنوان ابزاري مناسب در روند توسعه همه جانبه (سياسي، فرهنگي و اقتصادي) نشان ميدهند.
كشور ايران با توجه به جاذبههاي جغرافيايي، فرهنگي و تاريخي خود، يكي از 10 كشور برتر جهان از نظر جذابيتهاي گردشگري ميباشد.
خليج فارس با دارا بودن قابليتها و پتانسيلهاي بالاي طبيعي و خدادادي آن، ميتواند با برنامهريزي، سرمايهگذاري درست و اصولي،همچنين تبليغات گسترده و هدفمندِ بينالمللي، نقش و سهم شايستهاي در رونق گردشگري داشته باشد.
درخليج فارس 130 جزيره كوچك و بزرگ وجود دارد.
خليج فارس بعنوان يكي از مهمترين جاذبههاي ساحلي دريايي كشور بشمار ميآيد.
آب و هواي گرم امكان انواع فعاليتهاي تفريحي دريايي را در بيشتر ايام سال امكانپذير مينمايد.
سواحل آن از جايگاه ويژهاي برخوردار است كه ميتوان به چشماندازهاي زيبا به همراه ماسههاي كنار ساحل، امكان شنا، ماهيگيري،قايقراني،اسكلههاي تفريحي، زيست بوم كم نظير و گونههاي گياهي و جانوري خاص اين منطقه نام برد، همچنين وجود آثار باستاني، تاريخي و طبيعي در برخي از جزاير خليج فارس، وجود جزاير گوناگون و متنوع كه هركدام داراي ويژگيهاي مختص به خود ميباشند ميتواند تبديل به قطب گردشگري در ايران گردد و از اين رهگذر ميتوان سالانه گردشگران داخلي و خارجي بسياري را جذب نمود.
وجود جنگلهاي زيباي » حرا «در سواحل استان هرمزگان و همچنين گنبدها و غارهاي نمكي بسيار ديدني و بيمانند،از جمله چشماندازهاي ويژه سواحل ايراني جنوب خليج فارس ميباشد.
در این میان رودخانه ها از نقش و جایگاه ویژه ای بر- خوردارند.رودخانهها، نقش مهمي در تامين آب درياي پارس دارند، زيرا هم آبزيادي وارد خليج فارس ميكنند و هم آبها آنها شيرين است. كرانههاي غربي و جنوبي خليج فارس رودخانهي هميشگي ندارند، در حالي كه كرانههاي شمالي بستر شمار زيادي رود كوچك و بزرگ ميباشد.
در مدخل ورودي رودخانههايي كه از بخش شمالي خليج فارس واقع در استان خوزستان به اين دريا ميريزند، زيبايي و جذابيتي خاص وجود دارد. وجود خوريات موسي كه سدي طبيعي در برابر امواج بلند خليج فارس پديد آوردهاز چشماندازهایِ بكر و زيبايي برخوردار است. حضور گونههاي كم ياب،از باهوشترين گونهدلفينها در خوریات موسی، جزو ديدنيهاي بي نظير اين منطقه از خليج فارس ميباشد.
استان خوزستان ميتواند در امتداد و پيوند با آبهاي گرم شمال خليجفارس، سهم بسزايي در جذب گردشگر در این زمینه ايفا نماید وبگونه ی شايستهاي از اين فرصت و موهبت خدايي بهرهبرداري نمايد.
یاری نامه:
دریاها- نسرین احمدیان شالچی
خلیج فارس-دکتر ناصر تکمیل همایون
کتاب مجموعه مقالات خلیج فارس
پژوهش و نگارش:
فرهاد رهبری
دبیر انجمن بوم آب و آفتاب
+ نوشته شده در شنبه هفدهم مرداد 1388ساعت 0:19  توسط روابط عمومی
|
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هفتم بهمن 1387ساعت 23:49  توسط روابط عمومی
|
با هدف ارائه به مراكز معتبر علمى و فرهنگى جهان صورت گرفت
شهرت و آوازه خليج فارس در جهان بى اغراق قدمتى بيش از پيدايش علم جغرافيا و روى آوردن سياحان و كاوشگران به ترسيم وتكثير نقشه هاى جغرافيايى اقصى نقاط جهان دارد؛ چنانكه در كهن ترين نقشه هاى ترسيم شده در هزاره هاى پيش از ميلاد نام اين معروف ترين و مهم ترين آبراه بزرگ جهان با نام فارس قرين بوده و در هيچ دوره اى از تاريخ نقشه اى يافت نشده است كه آن را با نامى ديگر معرفى كرده باشد. در واقع، خليج فارس در دوران هاى فرمانروايى بسيار گسترده و بزرگ ايرانيان دريايى در ميان سرزمين پهناور ايران بوده است.
از اين رو، درجهان موزه معروف و معتبرى نيست كه دست كم به نقشه اى از خليج فارس مزين نباشد، به گونه اى كه اگر بتوان اين نقشه ها را در يك جا گردآورد و به نمايش گذاشت، كلكسيونى ديدنى و بى نظير پديد خواهد آمد.
* انتشار نقشه قديمى و نفيس ايران
با توجه به ارزش و اهميت تاريخى نقشه هاى خليج فارس، مركز دائره المعارف بزرگ اسلامى به تازگى چاپ و انتشار يك نقشه نفيس و قديمى را در دستور كار قرار داده است.كاظم موسوى بجنوردى، رئيس مركز دائره المعارف بزرگ اسلامى در اين مورد گفت: اين مركز يك نمونه از نقشه هاى قديمى و نفيس خود را كه در ۲۸۴ سال قبل ترسيم شده است به جهانيان معرفى مى كند.
به گفته وى، اين اثر با ارزش در سال ۱۷۲۴ ميلادى بوسيله ژ.دوليل، مهندس ارشد انجمن علوم امپراتورى فرانسه به شيوه چاپ سنگى در پاريس چاپ و منتشر شده و يكى از ده ها نمونه نقشه هاى چاپ شده به وسيله كارتوگرافان جهانى است كه حدود و ثغور كشور ايران را در دوره صفويه نشان مى دهد و نام خليج فارس در همه آنها آورده شده است.موسوى بجنوردى افزود: اين اثر از سوى بخش دانشنامه خليج فارس كه تدوين آن را پژوهشكده ابوريحان بيرونى وابسته به مركز دائره المعارف بزرگ اسلامى اخيراً شروع كرده است، اهدا خواهد شد. طراحى و چاپ اين نقشه قديمى و نفيس را غلامرضا سحاب، يكى از كارتوگرافان و جغرافيدانان برجسته كشور برعهده داشته است.
قرار است اين نقشه از طرف پژوهشكده ابوريحان براى معرفى در دنيا به دانشگاه هاى كشورهاى جهان و كتابخانه ها و مراكز علمى آنها و همچنين به كتابخانه ها، مراكز علمى و دانشگاه هاى كشورمان اهداء شود. وى افزود: با اين كار كه تا كنون در كشور بى سابقه بوده است،صحت حقانيت ايران در مورد نام خليج فارس در بعد بين المللى بيش از پيش نمايان مى شود.
+ نوشته شده در جمعه هجدهم بهمن 1387ساعت 22:34  توسط روابط عمومی
|
کتـابخانه شاخاب پارس
به گزارش مرکز دایره المعارف بزرگ اسلامی (بخش کتابخانه)،استاد احمد اقتداری محقق و نویسندۀ ارجمند، بهرغم پیشنهادهای پرطمطراق و وسوسهانگیز، سرانجام کتابخانه اختصاصی خود را به مرکز دائرةالمعارف بزرگ اسلامی اهداء کرد.
این مجموعه مشتمل برهزاران جلد کتاب و مجله و اسناد و عکس و نقشههای تاریخی، به تاریخ نهم آذر ماه 1387 به بخش مجموعههای اهدائی آن مرکز انتقال یافت و به جهت اختصاصی بودن گنجینه، بنام «کتابخانه خلیجفارس» نامگذاری شد.
مـژدۀ جـانبخشتر آنکه استاد اقتداری، که عمری را به تحقیق و تألیف و تصنیف دربارۀ تاریخ و فرهنگ کـرانهها و جزایر خلیجفارس سپری کرده است و به خلق آثـار گرانبهای بسیار توفیق یافته است، بنا به میل و رغبت خویش هر هفته روزهای شنبه، دوشنبه و چهارشنبه (سـاعت 10 تا 14:30) در دفتری که در کنار «کتابخانه خلیج فارس» به ایشان اختصاص داده شده، حضور مییابد و مشتاقان و علاقهمندان مربوط به مسائل خلیجفارس به سهولت میتوانند از محضر پربرکت و دانش او بهرهمند شوند.
مرکز دائرةالمعارف از بزرگواری این استـاد ایراندوست در اهداء مجموعۀ خود سپاسگزاری میکند. و امیدوار است حضور پرفایدۀ او در این دفتر، انگیزۀ ایجاد و استمرار علاقه و دلبستگی هرچه بیشتر جوانان ایران زمین به تحقیق دربارۀ دریای پارس به عنوان جزء تاریخی سرزمین نیاکان خود شود.
+ نوشته شده در جمعه هجدهم بهمن 1387ساعت 22:33  توسط روابط عمومی
|
"خليج فارس"
اي آب نيلگون و گهر بار كشورم
اي آخرين پنا هم و مأ وا و سنگرم
امواج تو تلاطم عشق است دردلم
اي عشق پر تلاطم و موج شناورم
ما خون خويش دردل جام تو كرده ايم
تا شهدعشق جمله بريزي به ساغرم
صد جان فداي شوكت نام تو گشته است
اي جان فداي همت يار دلاور
آواز عاشقانه بخوان اي خليج عشق
اين جمله بود ذكر شهيدان لشكرم
ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه هجدهم بهمن 1387ساعت 22:31  توسط روابط عمومی
|